Articles

คนที่อยากเรียนการละคร การแสดง : ครูแอ๋ว

Written by Super User on . Posted in Article

เป็นวิชาที่เราเรียนเกี่ยวกับชีวิต เกี่ยวกับคน เกี่ยวกับอารมณ์ มันเป็นเรื่องใกล้ตัว เป็นเรื่องที่เราสนใจมาก ไม่ต้องท่องหนังสือเลย แต่เน้นภาคปฏิบัติ รู้สึกว่าสิ่งที่เราเรียนสามารถนำไปลองผิดลองถูก ได้ทำ ได้เห็น เพราะฉะนั้นก็เรียนด้วยความสนุกมาก มันไม่มีคำตอบเป็นตัวเลข จะทำละครเรื่องไหน จะตีความอย่างไร มันก็แล้วแต่และเป็นการได้ค้นหาตัวเอง ได้รู้จักคนอื่นเพราะการละครเป็นสถานการณ์รอบๆ ตัว ได้รู้สึกว่าได้แสดงออกอยู่เรื่อยๆ เป็นวิชาที่รับเข้ามาแล้วส่งออกไป ได้ทดลองทำอยู่ตลอดเวลา เป็นวิชาที่ไม่ใช่ท่องจำ แต่ต้องเอาไปปฏิบัติตลอดเวลา เป็นคนชอบกิจกรรมและเป็นเรื่องของศิลปะด้วยก็เลยยิ่งชอบ

เรียนด้านการละครควรเป็นคนอย่างไร
      หนึ่ง ต้องรู้สึกว่ามันเป็นงานหนัก ไม่ใช่งานโก้เก๋ ต้องรู้สึกในทัศนคติก่อนเลยว่ามันเป็นงานศิลปะ ไม่ใช่ที่ที่ทำเงิน ถ้าไม่อย่างนั้นเวลาผลิตออกมาจะเป็นเรื่องการเงินไป ไม่ใช่เรื่องศิลปะ แล้วก็น่าจะมีใจรักด้านนี้ เพราะคนทั่วไปจะเห็นดารา เห็นนักแสดงเวลาที่เดินบนพรมแดงตามงาน ได้แต่งตัวสวย เป็นข่าว ได้เงินเยอะ เห็นแต่ด้านที่มันฟู่ฟ่า แต่ถ้ามาดูชีวิตการทำงานนั้นหนักมาก คือช่วงงานหนักที่คนทั่วไปไม่ค่อยได้เห็น แล้วมันเป็นอาชีพที่ขึ้นอยู่กับคนอื่น ขึ้นอยู่กับประชาชน เจ้าของช่อง ผู้จัด ต่อให้เราเก่งกาจยังไงก็ตาม
      สอง ต้องรู้สึกว่ามันงานโหด สมมติว่าคิดเลขผิด มันจะผิดไปเลย แต่อันนี้หนึ่งบวกหนึ่งไม่เคยเป็นสอง บางทีติวใครไป เขาขยันท่องบทมากเลย ท่องทั้งคืน ไม่ได้หมายความว่าเปิดกล้องวันรุ่งขึ้นเขาจะเล่นได้ มันไม่ใช่ใช่ว่าเราลงแรงไปแค่ไหนจะได้แค่นั้น บางทียังยุให้เด็กขี้เกียจ ยุให้เด็กอย่ามุ่งมั่นกับผลลัพธ์นัก เพราะยิ่งมุ่งมั่นก็จะยิ่งเกร็ง ศาสตร์ทางด้านนี้หรืออาชีพนี้ เราไม่รู้เลยว่าทำหนังเรื่องนี้แล้วจะฮิตระเบิดร้อยล้าน แล้วเรื่องต่อไปใช้สูตรเดิมแล้วมันจะยังไง ขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาส 
      อย่างทำหนังผีออกมา 500 เรื่อง บางเรื่องอาจแจ๊กพอตหรืออาจไม่ก็ได้ ขึ้นอยู่กับฝีมือและความตั้งใจ ขึ้นอยู่กับศิลปะและการโปรโมต มันไม่ใช่เส็จสรรพในตัวมันเอง คนที่เรียนวิชานี้ต้องสนุกและมีใจรัก เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น แต่ว่าต้องโฟกัสไปที่ฝีมือและฝึกวิทยายุทธ์ให้กับตัวเอง อย่าแค่เข้ามาทำเพราะนึกสนุก เพราะบ้านเรายังเน้นที่เรื่องสวยหล่ออยู่เยอะ

ฝากถึงคนที่อยากเรียนการแสดง
      คนที่มาเรียนด้านนี้น่าจะเป็นคนที่ชอบกิจกรรม ชอบคิดนอกรูปแบบ กล้า สู้งานหนักทั้งหน้าฉากและหลังฉาก เพราะคนที่หน้าฉาก ถ้ารู้หลังฉากมาเยอะแล้วมันจะช่วยได้เยอะมาก จริงๆ แล้วแล้วศิลปะการละครนั้นมันยังมีด้านต่างๆ อีกเยอะ ไม่ใช่แค่ตัวดาราและผู้กำกับเท่านั้น มันยังมีการเขียนบท มีอย่างอื่นที่จะทำได้อีกมาก คือต้องรู้ว่าตัวเองชอบด้านไหน และต้องรู้กระบวนการของมันพอสมควร 
 พอมีไฮโซมาเล่นหนังหรือเล่นละคร ครูแอ๋วบอกว่าให้ไปดูในกองถ่ายก่อนเลยว่าชีวิตเป็นยังไง นั่งทานข้าวกับคนอื่นได้มั๊ย ข้าวกล่อง ข้าวแกงอะไรแบบนี้ นักเรียนก็เหมือนกัน อย่าไปติดกับภาพสวยหรู ต้องเป็นผู้กำกับใหญ่ ต้องเป็นดารา ไปให้เห็นว่าเบื้องหลังเป็นงานหนัก ไปดูให้รู้ว่าชอบจริงๆ ไม่ใช่ชอบที่เปลือก ถ้าชอบจริงๆ แล้วจะสนุก 
 อย่างสมัยที่ครูแอ๋วเรียนที่จุฬาฯ หรือที่เมืองนอก จะหายเข้าไปในโรงละครตั้งแต่เช้า แล้วออกมาอีกทีเป็นอีกเช้าหนึ่งอะไรแบบนี้ มันไม่รู้วันรู้คืน แล้วต้องเป็นคนที่หมั่นศึกษาหาความรู้ อัพเดทตัวเอง เป็นคนที่สนุกกับคนอื่น ไม่ใช่เป็นคนที่เก็บตัว และไม่ใช่เป็นคนทำตัวตามตารางเกินไป ต้องเป็นคนที่มองเห็นโดยทั่ว ต้องกล้าลองไปจุดโน้นจุดนี้

ที่มา นิตยสาร Exit Vol.2 No.17 / 2006